W tym kursie postaram się przedstawić Wam zmiany jakie zaszły w PHP5, zagadnienia tu opisane raczej postaram się przedstawić w sposób jak najbardziej zrozumiały dla każdego, czasem może się przyda wiedza nabyta już kiedyś.
PHP5 posiadamy napisany całkowicie od nowa model obiektowy, co za tym idzie zyskaliśmy na szybkości jak i dużo większe możliwości przy tworzeniu naszych obiektów. Klasy w PHP5 definiuje się tak samo jak w PHP4 czyli przy pomocy słowa class następnie po nim znajduje się nazwa klasy i klamry w których zawieramy ciało klasy:

<?php
 
             // Definiujemy klasę komputer
 
             class komputer {
             // Ciało klasy
             }
 
?>

Zaraz po słowie class występuje nazwa klasy w naszym przypadku jest to komputer a następnie trzeba dać klamry określające ciało klasy.
W takiej postaci na pewno nie wygląda to jako super przydatne, ponieważ w gruncie rzeczy nic w tej klasie się nie dzieje, jednym słowem na razie jest dla nas bezużyteczna. Zatem co trzeba zrobić, aby nasza klasa zaczęła być nam przydatna do przedstawiania jakiś procesów? Poto właśnie w klasach są właściwości i metody dzięki nim klasa staje się „pojemnikiem”, w którym umieszczamy informacje i operacje, jakie są potrzebne, aby przekształcić dane.

Zajmijmy się teraz możliwością wprowadzenia argumentów do funkcji, jak już wcześniej pisałem będziemy wprowadzać pomiędzy () przy definiowaniu funkcji (funkcja będzie wymagać tych parametrów) jak i przy wykonywaniu funkcji (do funkcji będą wysyłane te parametry z zewnątrz). Napiszemy prosta funkcję podnosząca dana liczbę do kwadratu, ale wyświetlenie jej raczej nie wchodzi w rachubę, bardziej by nam się przydała jako zmienna. Do takich właśnie celów powstało return, które zastosowane w funkcji zwraca nam wartość, i jednocześnie zatrzymuje wykonywanie funkcji (kiedy nastąpi wykonanie tej operacji wszystko po return zostaje nie wykonane). Jak już wiemy jak zwracać dane z funkcji to nadszedł czas aby omówić jak prowadzać do niej argumenty. Mianowicie podczas definicji wszystko wygląda tak samo z ta drobna różnica że pomiędzy () umieszczamy (tak jakbyśmy definiowali zmienne) zmienne oddzielone przecinkami (przecinki tylko wtedy kiedy potrzebna jest nam jeszcze jedna zmienna). W praktyce wygląda to tak (oczywiście dajemy to miedzy () ) $zmienna, $zmienna2, $zmienna3 a jak potrzebujmy tylko jednej to nie umieszczamy przecinka (przecinek tylko rozdziela nam funkcje znajdujące się obok siebie, jak jest jedna analogicznym jest to że go nie potrzeba). Dosyć dużo tutaj teorii, ale myślę że to odpowiednie miejsce na wspomnienie o jeszcze jednej przydatnej możliwości, mianowicie jeżeli definiujemy jakaś funkcję i wiemy że któregoś z argumentów można nie prowadzać możemy mu przypisać domyśla wartość (dzięki temu PHP nie pokażę nam błędu i zmienna będzie mieć wartość). Robi się to w następujący sposób $zmienna = 1 oczywiście można to stosować na dowolnej pozycji (czyli nie ważne czy to pierwszy argument czy 2), ta wartość jest przypisana dopiero wtedy kiedy uruchamiając funkcję ten argument zostanie pominiemy( mimo ze funkcja będzie wymagać 2 argumentów my wpiszemy tylko 1, wtedy 2 argumentowi zostanie przypisana wartość domyśla – wcześniej zdefiniowana przy funkcji). Może to już troszkę dużo, ale jakbyś nie zrozumiał tego to proszę przeczytaj jeszcze raz i spróbuj napisać jakieś funkcje z wykorzystaniem tego samemu (po testuj). Wracam do naszego przykładu z podniesieniem do kwadratu:

<?php
// Definiujemy funkcję kwadrat
function kwadrat( $liczba = 0 )            // Funkcja wymaga jednego argumentu
 
// jeżeli nie zostanie on podany to funkcja przyznaje zmiennej wartość 0
{                                                         // Otwieramy ciało funkcji
               $kwadrat = $liczba*$liczba;       // podnosimy liczbę do kwadratu
               return $kwadrat;                      // Zwracamy wynik funkcji }                                                          // Zamykamy ciało funkcji
 
// Przykład uzycia
 
$liczba = 2;
$wynik = kwadrat( $liczba );               // ponieważ funkcja zwraca wartość to
                                                     // to przypisujemy ją zmiennej $wynik
echo $wynik;                                   // Rezultatem powinna być 4
 
 
// Przykład nie podania argumentu
echo kwadrat();                               // Wynikiem będzie 0 ponieważ
                                                     // nie podaliśmy argumentu więc został
                                                     // użyty domyślny czyli 0 a zero do
                                                     // kwadratu to 0
?>

Jak zapewne wiesz, w PHP istniej możliwość własnego definiowania funkcji, co daje nam taka możliwość? Początkującym może się to wydawać bez użyteczne aczkolwiek zyskujemy ogromnie pole manewru. Najczęściej są one używane, aby zastąpić jakiś powtarzający się fragment kodu, bądź też do realizacji jakiejś prostej lub skomplikowanej operacji.
Zatem jak się definiuje funkcje? Składnia jest dosyć prosta mianowicie, na początku używamy słowa kluczowego function po którym występują ciąg znaków oznaczający nazwę funkcji po niej zaś nawiasy () w których umieszczamy argumenty (o ile są nam potrzebne), po tych operacjach należy dać ciało funkcji, które otwiera się znakiem { a kończy } – to będzie ciało naszej funkcji, w niej będziemy dawać procedury, jakie ma wykonać dana funkcja. Przykładem prostej funkcji z jej wykorzystaniem będzie taki prosty kod:

<?php
 
// Zdefiniujemy sobie funkcje
 
function helloWorld()  // Następuje definicja funkcji
{  // Otwarcie ciała funkcji
 
// Tutaj umieszczamy procedury, które zostaną
// wykonane podczas uruchomienia funkcji
 
echo ‘Funkcja helloWorld została uruchomiona’; // np. wyświetli napis
 
}  // Zamykamy ciało funckji
 
// użycie
helloWorld();
?>

Przykład, który jest przedstawiony powyżej wyświetli nam tekst ‘Funkcja helloWorld została uruchomiona’. Wszystko ładnie, ale… zastosowaniem dla takiej funkcji może być na przykład wyświetlanie jakiegoś kodu, co wystaje zawsze (np. w stronie można użyć tego do wyświetlania jakiś fragmentów strony, często używa się czegoś takiego do wyświetlenia wszystkie aż do fragmentu w html’u), pewnie już umiesz napisać taka funkcję, więc spróbuj stworzyć funkcję, której rezultatem będzie:

<html>
<head>
<title>PHP</title>
</head>
 
<body>
 
 
<?php
 
         function startStrony() {
                  $eol = ”\n”; // Znak enter’a
                  echo ‘<html>’.$eol;
                  echo ‘ <head>’.$eol;
                  echo ‘  <title>PHP</title>’.$eol;
                  echo ‘ </head>’.$eol.’ <body>’.$eol;
         }
 
         startStrony();
                  echo ‘Strona używa PHP’;
                  echo ‘ </body>’.”\n”;
                  echo ‘</html>’.”\n”;
 ?>

Rezultatem będzie wysłanie do przeglądarki dokumentu html.